Anatomiya ng Isang Panginoon
Walang dalawang Panginoon ang may iisang hulma. Bawat isa ay minsanang pormula kung saan ang Katawan, Panahon, Alaala, Tungkulin, Kalooban at kung minsan Kaluluwa ay pinagsasanib, inaalis, binabaligtad o inililipat hanggang maging nilalang ang isang natatanging kontradiksiyon.
Isang Minsanang Pormula ng Pagkawasak
Tinatawag ng Russian source ang ideya na 'Panginoon bilang DNA', ngunit malinaw na wika ito ng game design, hindi pahayag na may karaniwang biyolohikal na genetics ang mga Panginoon. Layunin nitong ipaliwanag kung bakit hindi maaaring idisenyo ang isang Panginoon tulad ng species na may mas malalakas at mas mahihinang specimen. Inuulit ng lahi ang isang pattern. Ang Panginoon ang kabiguan ng pag-uulit: natatanging configuration ng Dakilang Siklo na nakasiksik sa iisang nilalang, na walang normal na kultura, populasyon, supling o mas mababang kinatawan upang tukuyin kung ano ang magiging 'karaniwan'.
Nagsisimula ang gramatika ng disenyo sa parehong mga elementong ginagamit sa pagbasa sa mga buhay na bayan: Katawan, Panahon, Alaala, Tungkulin, Kalooban at Kaluluwa. Sa isang Panginoon, sabay-sabay na nababaluktot ang ilan sa mga ito. Maaaring pagsanibin ang Katawan, ipamahagi o gawing anchor ng mga batas. Maaaring tumakbo paatras ang Panahon, umiral sa labas ng nilalang o mawala. Maaaring kolektibo, huwad o nakatuon sa hinaharap na hindi pa nangyayari ang Alaala. Maaaring kumilos ang Tungkulin bilang kontrata, parasito o sariling pagkawasak. Maaaring replektado, wala o nakabahagi sa maraming carrier ang Kalooban. Maaaring ilabas sa labas, ibahagi o maging imposibleng buuin ang Kaluluwa. Mga halimbawa ito mula sa source, hindi saradong listahan.
Ipinapaliwanag din ng kombinatorikang ito ang sukat ng kapangyarihan. Makapangyarihan ang Panginoon hindi dahil nakaipon siya ng mas maraming pangkalahatang enerhiya kaysa sa mas mababang halimaw, kundi dahil walang ibang nilalang na may eksaktong parehong ayos ng mga kontradiksiyon. Ang buong 'bigat ng realidad' na dala ng pormulang iyon ay nagtatagpo sa isang punto. Binibigyan ng mas lumang materyal tungkol sa mga dragon ng historikal na anyo ang mekanismo: matatag na sisidlan ng magkasalungat na batas ang mga dragon, samantalang maaaring lumitaw ang Panginoon kapag nabasag ang balanse at dumaan ang sagot ng Kawalan sa arkitekturang dragon bilang di-matatag na reaksiyon sa halip na bagong dragon.
Pinahihina ng kasalukuyang panahong Dionysian ang mga Panginoon ngunit hindi sila ginagawang karaniwan. Sinisira ng personal na Panahon ang perpektong katatagang naging dahilan kung bakit hindi tugma ang mga dragon sa panahon ng Tao; nabubuhay ang mga Panginoon dahil likas na silang di-matatag. Hindi na maayos na kasya sa mundo ang kanilang dating absolutong mga Tungkulin, kaya ang paggising ay lumilikha ng mahihina ngunit mapaminsala pa ring nilalang. Para sa Codex, ang Anatomiya ng Isang Panginoon ay kapwa ontolohiya at lohika ng encounter: dapat magpilit ng ibang tanong ang bawat tunay na Panginoon dahil iba ang gramatikang ginagamit ng bawat isa upang basagin ang Dakilang Siklo.
