Гилдглейд
Бөліну түйінінің сынған жерінің үстіне салынған солтүстік порт Гилдглейд өзі тартып әкелетін құбыжықтарды аулап, олардың қаны айналатын алтынды сатып күн көреді — әрі қаланың тірі қалуды қаншалық толық рәсімге айналдырғанын ұмытуға тырысады.
Қанның үстіне салынған қала
Гилдглейд астана ретінде құрылған жоқ. Ол Велмирдің шеткі солтүстігіне жасалған батыл экспедициядан басталды: мұнда король билігі әлсірейді, ал эльф қирандылары ландшафтты әлі де мазалайды. Зерттеушілер осы жерден Уақыт, алтын тозаңы және одан да көне апаттар жаралаған гномдық Бөліну түйінін тауып, оның айналасына қоныс салды. Ең көне солтүстік аудандарды кейін қайта жанданған жау табиғат жұтып қойды. Тірі қала теңізге қарай оңтүстікке шегінді; бүгінде айлақтар, базарлар мен қарапайым үйлер азаматтық өмірді тісті жадтай қимылдайтын орманнан бөліп тұрған қабырғаларға тіреледі.
Шешуші өзгеріс мәміледен басталды. Ежелгі әулеттердің мұрагері болған Гилдглейд ақсүйектері Перілер ханшайымының мәңгілік өмір туралы уәдесіне айырбас ретінде алтындарын берді. Олар мәміленің өзінде жоғалып, бос қамалдар мен өлі атақтарды қалдырды. Босаған кеңістікте Алтын тәртіп қаланың жұмыс жүйесіне айналды. Алтын жай ақша болудан қалды. Ол сиқырлық отын, рәсім өлшемі, саяси тетік және өмірдің өзін бағалау тәсіліне айналды. Қала ашкөз адам қолымен төгілген құбыжық қаны алтынға айналатынын білді және сол жаңалықтан көшелерінің астындағы қауіпті қоректендіретін әрекетті марапаттайтын экономика құрды.
Нәтижесінде тек дұрыс бұрыштан қарағанда ғана дәулетті көрінетін қоғам пайда болды. Ересектердің басым бөлігі аң аулай алады; аңшы мәртебесі абырой, азаматтық дауыс және тиімді неке әкеледі. Қала маңындағы егіншілік құбыжықтар мен бұрмаланған ормандардан солды, сондықтан Гилдглейд оңтүстіктен нан, май мен шарапты, шығыстан алхимиялық тауарларды, ал ауыр материалдарды әлі жететін кез келген жолдан тасиды. Оның байлығы сыртқа шығу тегін эльф қазынасы деп жасыруға тура келетін қарғыс атқан алтын түрінде кетеді. Аштық жиі кездеседі. Қала бір таңның өзінде тиынға бай, азыққа кедей болуы мүмкін.
Осы экономиканың үстінде саяси қайшылық тұр. Тәж Гилдглейдті алыс шеп және ықтимал күпірлік деп санайды; республикашылдар тәуелсіздікті сатып алуды армандайды; Перілер ханшайымына қала құрбандық орны ретінде керек; Қараңғы әмірші аңшылық шикізатқа айналдырған құбыжықтарды ұйымдастырады. Құпия кеңес осы төрт қысымды бір мезетте қозғалыста ұстап, ешқайсысына жеңіс бермеу арқылы өмір сүреді. Тіпті географияның өзі құпияға қатысады: қаладан кеткендер Түйіннің ұмыттыру әсерінен оның егжей-тегжейін жоғалтуы мүмкін. Гилдглейд өмір сүреді, өйткені әр сыртқы күш оны пайдалы санайды, әр ішкі топ жүйені әлі де бағындыра аламын деп ойлайды, ал жүйенің өзі дағдарысты да, оған жауап беретін ресурсты да үздіксіз өндіреді.
