Krwawe Lustra
Krwawe Lustra przerażają dlatego, że folklor wyrasta wokół realnej wampirycznej technologii ciągłości. Wampiry pożyczają czas i pamięć, a ich lustra potrafią zachować to, co zabrano, aż z tafli spojrzy wstecz przeszłość obcego człowieka.
Gdy odbicie staje się Pamięcią
Krwawe Lustra leżą na granicy, gdzie wampiryczna ontologia przechodzi w domowy przesąd. Późniejsza klasyfikacja Wielkiego Cyklu mówi, że wampir zachowuje ciało, odrzucając zwyczajny osobisty Czas i pożyczając ciągłość od innych. Pamięć również jest obca: wampir trwa dzięki temu, co zabrano, a nie dzięki nieprzerwanemu ludzkiemu życiu. Wcześniejsze notatki o pochodzeniu wyrażają tę samą ideę bardziej obrazowo. Wampiry nie tylko piją krew; ich zamki zawierają lustra, w których zamiast zwykłych odbić przechowywane są wspomnienia innych ludzi.
Podstawowy termin „Krwawe Lustra” czyni tę praktykę jawną. Są reliktami wampirzych klanów, których rolą jest odbijanie wspomnień. Osoba patrząca w takie lustro może więc napotkać ciągłość należącą do kogoś innego. To coś więcej niż dekoracyjny gotycki obraz. W świecie, gdzie Pamięć jest metafizycznym podłożem, lustro może stać się zewnętrznym naczyniem tożsamości, doświadczenia i linii. Wampiryczne zachowanie przeraża właśnie dlatego, że potrafi pozostawić ciało na miejscu, przenosząc materiał osobowości gdzie indziej.
Popularne środki ostrożności Gildglade wyrastają wokół tej realnej możliwości, lecz same nie są udowodnioną magią. Dzieci śpią ze szklanymi paciorkami pod poduszką, ponieważ mówi się, że paciorek „zapamiętuje” sen, zanim wypije go wampir. Na pogrzebach lustro może zostać ustawione przy zmarłym; jeśli twarz nie pojawi się w odbiciu, żałobnicy mówią, że wspomnienia już skradziono, i chowają szkło w piwnicy. Rodzice ostrzegają dzieci, by nie patrzyły w lustra po północy, bo lustro samo chce jeść. Zwyczaje pokazują, jak zwykli ludzie tłumaczą techniczny lęk - przenoszalną Pamięć - na przedmioty, których mogą dotknąć.
Historia regionu dodaje kolejną warstwę, nie wyjaśniając jej. Podczas Nocy Czarnych Luster lustra w całym Velmirze miały pęknąć jednocześnie; potem niektóre rodziny opisywano jako żyjące bez odbić i bez pamięci o przodkach. Źródło nie wskazuje wampirów jako przyczyny. Folklor mimo to wiąże wydarzenie z Krwawymi Lustrami, ponieważ oba sprawiają, że odbicie i pochodzenie zawodzą jednocześnie. Kodeks rozdziela więc trzy rzeczy, które karczemne historie często łączą: potwierdzone wampiryczne użycie Pamięci, domowe zwyczaje ochronne o niepewnej skuteczności i historyczną katastrofę luster o otwartej przyczynie.
