Hierarchia Bossów
Poziomy zagrożeń Aurelionu są zejściem w starszą rzeczywistość. Niskie bossy to klątwy, wypadki i drapieżniki; prawdziwi Władcy są unikalnymi awariami Wielkiego Cyklu, zachowanymi w sarkofagach, ponieważ zabicie ich nigdy nie znaczyło tego samego co rozwiązanie problemu.
Drabina w starszą rzeczywistość
Źródło ostrzega, że świat potworów nie jest naprawdę drabiną, lecz drogą prowadzącą w dół. Pierwsze poziomy dają się jeszcze rozumieć ludzkimi kategoriami: nieumarły arystokrata, alchemiczny wypadek, przeklęty rycerz, drapieżny artefakt. Wraz z pogłębianiem hierarchii zmieniają się kategorie. Istoty poziomu C mogą stawać się regionalnymi katastrofami żywiołowymi. B i B+ przechodzą od „potwora” ku legendzie i zniekształceniu rzeczywistości. A i A+ to Władcy er — moce, których istnienie może organizować armie i zmieniać los cywilizacji. S nie jest zwykłym poziomem bossa, lecz obecną równowagą między Królową Wróżek a Mrocznym Władcą; S+ należy do Pierwotnej Trójki, architektów warunków, w których istnieją wszystkie niższe zagrożenia.
Głębsza przyczyna jest ontologiczna. Władcy nie są gatunkiem, boskimi zwierzętami ani po prostu przerośniętymi potworami. Źródło opisuje ich jako siły kompensujące, wytworzone, gdy elficka Harmonia i krasnoludzka Struktura uczyniły stary świat zbyt stabilnym. Są „antyharmonią”, nie będąc samą Wielką Nicością: unikalnymi koncentracjami, w których kilka elementów Wielkiego Cyklu jest nieobecnych, scalonych, odwróconych lub wyprowadzonych na zewnątrz. Rasa jest powtarzalnym szablonem. Władca jest jednorazową formułą. Nie ma zwykłej populacji, kultury pomniejszych osobników ani wiarygodnej drogi reprodukcji.
Dlatego stary świat ich pieczętował, zamiast pokonywać. Sarkofagi są systemami konserwacji zbudowanymi poprzez Maszynę Rozdzielenia: utrwalają Funkcję Władcy, izolują ją od osobistego Czasu, redukują promieniowanie i powstrzymują wyciek zniekształcenia do świata. Gdy Władca budzi się w erze ludzkiej, natychmiast atakują go warunki, dzięki którym ludzkość w ogóle istnieje. Dionizyjski osobisty Czas wypłukuje absolutną Funkcję. Władca traci skalę i spójność, lecz nawet ułamek dawnego stanu nadal jest katastrofalny według ludzkich standardów.
Hierarchia jest więc także historią ryzyka. Mroczny Władca szuka sarkofagów, ponieważ przebudzenie Władcy może rozbić erę. Jeśli przebudzona istota przetrwa, źródło mówi, że epoka może się skończyć; jeśli łowcy ją zabiją, uwolniony zharmonizowany potencjał wzmacnia Królową Wróżek i przyspiesza Ostatni Rytuał. Walka z bossem wysokiego poziomu nie jest tylko trudnym starciem. Jest ingerencją w równowagę między dwiema apokalipsami. Im głębszy poziom, tym mniej sensu ma pytanie wyłącznie „jak silne to jest?”. Lepsze brzmi: „co w rzeczywistości musi się zmienić, aby coś takiego było możliwe?”.
