Hatifnaftowie
Hatifnaftowie są ludzką Pamięcią, która przeżyła własne Ciało. Dzięki Złotemu układowi, sferycznemu zakotwiczeniu i zastąpionemu Czasowi osoba zostaje wypchnięta ze śmiertelnego cyklu i staje się obecnością warunkową — częściowo duchem, częściowo narzędziem miejskim.
Osoba, która pozostała
Hatifnaftowie są tym, co dzieje się, gdy pragnienie nieśmiertelności z powodzeniem zachowuje niewłaściwą część człowieka. Formalna taksonomia nazywa ich oddzielonymi ludzkimi duchami: półżywymi istotami, których pochodzenie wiąże się ze Złotym Kontraktem, sferycznym zakotwiczeniem i zastąpieniem normalnego wyjścia Czasu przez Ciało. Ich Cykl zachowuje Pamięć i Funkcję w rodzaju quasi-Czasu, podczas gdy Duszę opisuje się jako utraconą albo niedokończoną. Ludzkie Ciało nie staje się wiecznie młode. Czas zostaje raczej przekierowany tak gwałtownie, że Ciało wypada z cyklu, a Pamięć trwa bez niego.
Źródło wyraźnie łączy ten stan z ludzkimi próbami oszukania śmierci poprzez układ z Królową Wróżek. Kontrakt, sfera albo Złota kotwica zatrzymują to, co normalnie by odeszło. Nie jest to zwykłe zmartwychwstanie ani wampiryczne drapieżnictwo. Wampir zachowuje Ciało, pożyczając od innych; lisz zachowuje martwe Ciało i osobiste archiwum dzięki celowo skonstruowanemu zegarowi rytualnemu; Hatifnaft zachowuje ludzką Pamięć po tym, jak Ciało przestało być centrum systemu. Warunkowa nieśmiertelność przypomina więc bardziej przesunięcie niż przedłużenie życia.
Gildglade nadaje tym istotom rolę społeczną. Jeden z późniejszych indeksów lore opisuje Hatifnaftów jako półdusze i półcienie służące żywemu miastu jako lampy i strażnicy: to, co przechodzień bierze za uliczne wyposażenie, czasami może obserwować. Obraz ten jest ważny, ponieważ odsłania ukrytą ekonomię Złotego układu. Szlachta szukała ciągłości i stała się infrastrukturą. Historia epoki Białych Królów mówi, że arystokracja Gildglade zniknęła i stała się „Rozdzielonymi”, terminem silnie nakładającym się na kategorię Hatifnaftów, choć źródło nie stwierdza wprost, że każdy Rozdzielony szlachcic jest Hatifnaftem.
Ich chronologia sama jest sprzeczna. Taksonomia ras mówi, że rozstrzygająca ludzka próba stworzenia Hatifnaftów należy do V Ery, podczas gdy szeroka narracja epok wymienia Hatifnaftów wśród skutków Złotego formatowania wolności w III Erze. Zamiast wybierać jedną datę, Kodeks powinien zachować rozbieżność. Może ona oznaczać wczesne pojawienie się i późniejszą formalizację albo po prostu dwie niezgodne chronologie. W obu przypadkach sprzeczność pasuje do tematu: istota stworzona przez przesunięty Czas zostaje opisana przez historię, która nie potrafi uzgodnić, kiedy weszła do historii.
