Postacie Historyczne
Niektóre imiona w Aurelionie przetrwały dlatego, że jedno wydarzenie nie pozwoliło im zniknąć: upadła dynastia, zakazany ślub, urząd pograniczny, szkoła magii albo zestaw notatek, które późniejsi autorzy wciąż cytowali.
Imiona pozostawione przez wydarzenia
Postacie historyczne Aurelionu są często odwrotnością tradycyjnych bohaterów. Źródło nie daje pełnych biografii, by potem dołączać do nich wydarzenia; zachowuje wydarzenie i pozwala osobie przetrwać jako imię uwięzione w jego wnętrzu. Dziedzic Czerwonego Kultu pozostaje, ponieważ dynastia upadła, a dziedzic zniknął w katakumbach Gildglade. Wampirzy Książę pozostaje, ponieważ Krwawe Wesele zamieniło nieśmiertelność w małżeństwo polityczne, a późniejsze rody szlacheckie splątały się z nocnymi klanami. Lorn Taris z Domu Virr pozostaje, ponieważ Biała Korona potrzebuje gubernatora w Velmirze. Navmach Eoliy pozostaje, ponieważ sztukę władania burzą łatwiej zapamiętać, gdy szkoła magii ma ludzki głos.
Mezgrin jest najbardziej wszechobecnym przykładem. Pojawia się jako alchemik z Gildglade, autor Złotych Notatek i głos stojący za kilkoma aforyzmami oraz technicznymi objaśnieniami. Materiał o czarodziejach identyfikuje go także jako złotnika i praktyka oneirycznego związanego z Maską Skarbnika i umieszcza wśród prawdziwych Magów. To nagromadzenie przypisań jest użyteczne, ale nie może rozrosnąć się w wymyśloną biografię. Mezgrin jest węzłem dokumentalnym: częściowo historycznym praktykiem, częściowo cytowanym autorytetem, częściowo imieniem, przez które późniejsi kompilatorzy objaśniają metafizykę świata.
Katalog nakłada się na panteon czarodziejów, ponieważ Aurelion pamięta niezwykłą magię historycznie. Navmach Eoliy nie jest tylko „magiem burzy”; jest postacią, dzięki której cała praktyka staje się opowiadalna. Inne imiona czarodziejów - Bez twarzowa Aktorka, Płonący Oskarżyciel, Kapitan Stu Burz - mogą funkcjonować bardziej jako legendarne exempla niż w pełni udokumentowani mężowie stanu. Kodeks potrzebuje więc kategorii wystarczająco szerokiej, by zachować imiona bez udawania, że każde ma ten sam status dowodowy.
Na tym polega prawdziwa wartość tej strony. Wyznacza przyszłe kotwice narracyjne. Postaci mającej tylko dwie linie źródłowe nie należy dopisywać dzieciństwa, romansu i motywacji tylko po to, by naśladować współczesną wiki bohaterów. Zamiast tego artykuł podaje wydarzenie, rolę i ocalałą niepewność. Legendy mogą rosnąć wokół pustych miejsc. Kanon chroni je przed przemianą w fałszywą biografię.
