Magia Teatru
Magia Teatru nie tylko pokazuje fałszywe obrazy. Przydziela role tak przekonująco, że rzeczywistość zaczyna je honorować. W Gildglade maska może pożyczyć zawód, ulica może zyskać duplikat, a aktor ostatecznie zapomnieć, że pod rolą kiedykolwiek była twarz.
Rola, która staje się realna
Źródło umieszcza Magię Teatru lub Iluzji pod Duszą, co natychmiast oddziela ją od zwykłego oszustwa optycznego. Jej aktywnym źródłem w Gildglade jest Węzeł Rozdzielenia — opisany tutaj jako maszyna scenografii — a charakterystyczne operacje sprawiają, że miasto zachowuje się jak scena. Ulice mogą być duplikowane w dzielnice-fantomy. Maski mogą przydzielać tymczasowe role niosące realne zdolności. Scena nie tylko oszukuje obserwatora; przekonuje rzeczywistość, by podtrzymała wersję tego, kim ktoś jest albo czym jest miejsce.
Dlatego szkoła może „pożyczać” wiedzę bez zwykłej nauki. Profesjonalna maska może tymczasowo dawać dostęp do umiejętności, ponieważ rola jest utrzymywana jako fragment tożsamości, a nie zapamiętana jako lekcja. Dusza maga działa jako kotwica niepozwalająca scenicznej wersji natychmiast zapaść się z powrotem w nierealność. W Gildglade, gdzie Węzeł, Teatr Iluzji i Złoty Porządek już uczą obywateli żyć poprzez role publiczne, szkoła staje się znacznie silniejsza niż na otwartym pustkowiu.
Cena podąża za tą samą logiką. Jeśli rola może stać się realna, rozróżnienie między aktorem a rolą może stać się nierealne. Powtarzana praktyka tworzy psychozę roli, rozwarstwienie rzeczywistości i utratę pierwotnej jaźni. Obraz źródła jest prosty i surowy: iluzjonista w końcu przestaje zdejmować maskę po przedstawieniu. Mag może nadal funkcjonować znakomicie, lecz Funkcja i wygląd zaczęły wypierać osobę, która kiedyś je wybrała.
Dlatego Magia Teatru naturalnie należy też do polityki Gildglade. Miasto już jest opisywane zarazem jako ołtarz i przedstawienie, rządzone przez maski, sekretne role i księgowość rytualną. Iluzja nie jest tam dekoracyjną szkołą obok „prawdziwych” systemów władzy. Jest jednym ze sposobów, w jakie władza staje się wystarczająco wiarygodna, by stać się prawdą. Poza Węzłami i miejskimi scenami szkoła gwałtownie słabnie, pokazując, że jej największym zasobem nie jest sama wyobraźnia, lecz środowisko społeczne gotowe grać tę samą fikcję razem z magiem.
