Miaurysi
Miaurysi to pochodzące od ludzi życia rozbite na emocjonalne epizody: Czas nadal idzie naprzód, lecz Pamięć i Wola przychodzą błyskami, przez co prawdziwy akt wyboru jest na tyle rzadki, by nabrać metafizycznej wagi.
Jaźń we fragmentach
Miaurysów łatwo źle odczytać, jeśli za najważniejszy fakt uzna się ich koci wygląd. W źródłach Aurelionu definiująca przemiana dotyczy Czasu i Pamięci. Pozostają żywymi istotami pochodzącymi od ludzi, ale ich liniowy Czas rozpada się na epizody. Pamięć jest silnie emocjonalna zamiast ciągłej, Funkcja często przybiera formę zabawy, a Wola pojawia się jako impuls — prawdziwy, lecz trudny do podtrzymania. Miaurys może pamiętać z niezwykłą intensywnością, a zarazem nie zdołać połączyć tego wspomnienia ze stabilną narracją o sobie.
Czyni ich to jednym z najczystszych przykładów rozróżnienia świata między świadomością a Duszą. Taksonomia dopuszcza rzadką Duszę, gdy miaurys dokonuje prawdziwego wyboru, który przetrwa emocjonalny fragment, w którym się narodził. Chwila ma znaczenie, ponieważ zwykły wzorzec jest nieciągły: uczucie wybucha, tożsamość przeorganizowuje się wokół niego, a potem przychodzi następny epizod. Ludzki filozof mógłby nazwać to niestabilnością. Codex traktuje rzecz ostrożniej. Jaźń, którą trzeba składać od nowa, może być krucha, lecz kruchość nie jest tym samym co brak.
Ich pochodzenie zapisano w dwóch nakładających się formach, których nie należy scalać. Tabela ras opisuje miaurysów jako biologiczną populację pochodzącą od ludzi, związaną z silnym wpływem wróżek. Kronika historyczna odnotowuje Błękitną Zarazę jako epidemię, która przemieniła część ludzkiej populacji w miaurysów, nazywając ich „kocimi cieniami” Rady. Wcześniejsze podsumowanie pochodzenia ras również łączy ich z Błękitną Zarazą. Źródło nigdy nie stwierdza wprost, czy wpływ wróżek wywołał zarazę, czy zaraza jedynie przyspieszyła istniejącą przemianę, ani czy dwie różne populacje miaurysów zostały później zgrupowane pod jedną nazwą.
Ta niepewność pasuje do tego ludu niezwykle dobrze. Ich własnym problemem metafizycznym jest ciągłość, a historia zachowuje się jako zestaw nieciągłych wyjaśnień. Nawet związek z Radą pozostaje sugestią, nie wyjaśnieniem. Można powiedzieć jedno: miaurysi zajmują w Aurelionie wąską, lecz ważną przestrzeń — są istotami, których Woli nie brakuje, lecz pojawia się ona okresowo, i dla których jedna podtrzymana decyzja może mieć większą wagę ontologiczną niż lata zwykłego zachowania.
