Mikositler
Mikositler, bireyin en güvenilmez tanım birimi olduğu yaşayan kolonilerdir: Zaman sürer, fakat Hafıza mantar yaşamına dağılır ve İşlev yalnızca büyümenin devam etmesidir.
Tekili Olmayan Bir Halk
Mikositler Codex'i bir halkın kişilerden oluşmak zorunda olup olmadığını sormaya zorlar. Büyük Döngü tablosu onları elementsel biyomutasyonla oluşmuş yaşayan mutantlar olarak sınıflandırır. Zaman geçer, bedenler büyür ve İşlev tutarlı kalır, fakat Hafıza bireysel mülk değil kolektiftir. İrade bireysel organizmaya atanmaz ve standart şemada Ruh yoktur. Dolayısıyla bir mikosit bedeni, eyleyen kimliğin son konumu olmadan hareket edebilir.
Kaynağın en rahatsız edici tanımı enfeksiyon dilini tersine çevirir. Bir varlık ele geçirildiğinde, der, belki mantar kişiyi enfekte etmemiştir; kişi mantarı enfekte etmiştir. Cümle önemlidir, çünkü sürekliliğin yönünü değiştirir. İnsan kimliğin tek beden içinde başladığını varsayar ve koloninin onu sileceğinden korkar. Mikosit mantığı ters olasılığa izin verir: koloni emdiği her bedenden bir şey saklayabilir, Hafızayı hiçbir tek ağzın kendine ait sayamayacağı daha büyük organizmaya dağıtabilir.
Tarihsel ortaya çıkışları Mantar Yürüyüşüyle ilişkilidir. Sporlar güney ormanlarını bastı; insanlar haftalarca ormanları yaktı; küllerin üzerinde ilk mikositler yükseldi. Daha eski elf malzemesi de seslere tepki veren mantarları ve kontrolden çıkmış dünya-biçimlendirmesinden kalan başka doğal çarpılmaları kaydeder, fakat kaynak modern mikositleri doğrudan elf torunları yapmaz. Daha güvenli okuma soykütüksel değil tematiktir: Aurelion'da doğanın edilgen çevre gibi davranmayı bırakmasının uzun tarihi vardır ve mikositler bunun en eksiksiz toplumsal sonuçlarından biridir.
Bu durum insanların mikosit kişiliği hakkında sorduğu soruları neredeyse komik ölçüde yanlış ölçekli yapar. 'Hangisi lider?' sorusu Hafıza, amaç ve kararın yoğunlaşması gerektiğini varsayar. Döngü tablosu mikositlerin neredeyse hiç bireysel İradesi olmadığını söyler. Fakat dağıtılmış bir organizmanın tablonun ölçmek için tasarlanmadığı kolektif bir özneye sahip olup olamayacağını söylemez. Sıçan Halkının sürü Hafızasıyla bireyselliğe zaten meydan okuduğu bir dünyada mikositler sorunu bir adım ileri taşır: belki özne ormandaki yaratık değildir. Belki özne ormandır.
