Kızıl Rüzgâr Totemi
Yanmış batı steplerinde orklar ile goblinler aynı Kızıl Rüzgârı duyar, fakat ona farklı biçimde itaat eder. Orklar için savaş ve onur gibi yankılanır; goblinler için formüle, havai fişeğe ve fırsata dönüşür. Ortak tanrı sınırı birleştirir ama halkları tek bir halka dönüştürmez.
Rüzgâr Emir Verir
Kızıl Rüzgâr, otların yanıp gittiği, külün tohumdan daha kolay hareket ettiği ve Yeşil Savaşın kara mezar tümseklerinin toprağı hâlâ yaraladığı batı steplerine aittir. Bu manzarada rüzgâr tarafsız bir hava olayı değildir. Ork ve goblin gelenekleri onu savaşın, ateşin ve ganimetin putu; hareketi talimat taşıyan bir güç olarak görür. Her sürü, mesaj her zaman açık olduğu için değil, yorumsuz bir akın yalnızca açlık sayıldığı için onu 'dinleyebilen' birini yanında tutar.
Orklar ile goblinler aynı tanrıyı aynı biçimde yorumlamaz. Orklar arasında dinî otorite hem rahip hem savaş lideri olan bir Rüzgârçağırana ait olabilir. Rüzgârın buyruğu, görev, doğrudanlık ve savaşçı onur üzerine kurulu ork kültürüne uyar: savaş narası, ilk hücumu sıradan korkunun ötesine taşıyan bir ayine dönüşür. Goblinler ise Kızıl Rüzgârı, vahyi formüle, pirotekniğe ve şok arabalarına dönüştüren teknomagisterler aracılığıyla tercüme eder. Orkun emir olarak duyduğunu goblin diyagram hâline getirmeye hazırdır.
Bu fark, kültün merkezileşmeden nasıl birlik oluşturduğunu açıklar. Kızıl Rüzgâr iki halka da ortak bir simgesel alan verir - akın, ateş, hareket, ganimet - fakat farklı siyasal içgüdülerini silmez. Savaşta birleşim tehlikelidir: ork ivmesi ile goblin düzenekleri yıkıcı bir ilk darbe üretebilir. Aynı yapı uzun seferde istikrarsızlaşır. Hareket, ele geçirme ve lütfun anlık kanıtı için ayarlanmış bir din, aylar süren sabırlı ikmale ve merkezî itaate kötü uyum sağlar.
Kült aynı zamanda dışlanmanın Hafızasını taşır. Stepler eski savaşların ve sürgünlerin ardından kalan coğrafyadır; bu nedenle dinleri felakete bir yön verir. Ateş yalnızca yıkım değil, yol; rüzgâr yalnızca hava değil, yolun nerede sürdüğünü söyleyen sestir. Dışarıdan bakanlara bu bir kaos kültü gibi görünür. İnananları içinse eski yenilginin coğrafyasını kesintisiz ileri harekete dönüştürmenin yoludur.
