Ritüel Büyü
Ritüel, toplumun birlikte büyü yapmasıdır. Çemberler, kan, şarkılar, nesneler ve tekrarlanan roller doktrini kararlı güce dönüştürür; kiliselerin, filoların ve devletlerin tek bir büyücünün güvenle taşıyamayacağı büyüyü gerçekleştirmesine izin verir.
Toplum Büyüyü Yaptığında
Ritüel büyü yalnızca daha uzun süren bir büyü değildir. Büyücünün kim olduğunu değiştirir. Örme, bireysel zihin ve bedenin baskı altında bir yapıyı sürdürmesini ister; ritüel ise bu yapıyı maddi eylemlere - çemberlere, kurbanlara, şarkılara, kana, nesnelere, yazılı biçimlere - çıpalar ve birçok katılımcı arasında dağıtır. Bu, ritüeli daha yavaş ve daha az uyarlanabilir kılar, fakat bozmayı çok zorlaştırır. Darbe, acı ya da korku anı hassas bir örgüyü bozup felaket geri tepmesi yaratabilir. Ritüel ise örüntüsü odada, nesnelerde, sırada ve çevredeki insanlarda da bulunduğu için tek katılımcının başarısızlığından sağ çıkabilir.
Kaynak kitlesel katılımı vurgular. Rahipler, askerler, yurttaşlar ya da bütün bir topluluk tek bir işlemin parçalarına dönüşebilir. Ritüel gücünün sıradan bireysel büyüyü aşabilmesinin nedeni budur. Beyaz Alev büyü alanını silebilir; Dokuz Fırtınanın Şarkısı filoları yok edebilir; Kemik Kâhini ejderha kalıntılarıyla canlandırabilir ya da öngörebilir; Kara Işık Litürjisi kendi insanlarının hayatını harcayarak düşman ordusunu yakabilir. Ölçek bedava güçten değil toplumsallaştırılmış ödemeden gelir. Ritüel kararlıdır, çünkü yükü birçok beden, sembol ve yükümlülük paylaşır.
Bu yüzden doktrin geometri kadar önemlidir. Ritüel bir geleneğe aittir ve o geleneğin dünyanın ne yapması gerektiğine dair inancını ifade eder. Beyaz Krallar bastırma ayinlerini Engizisyona bağlar. Kara Güneş öz-kurbanı güneş litürjisine dönüştürür. Ejderha Kemiği Hanedanı kemik ritüellerini simyacı ve kâhinlere emanet eder. Fırtına Şehirleri Federasyonu havayı lonca sunaklarına, seyrüsefere ve siren şarkısına bağlar. Bu anlamda ritüeli denetlemek devleti denetlemektir: kamusal eylemlerin doğru sırasına karar veren, teolojiyi askerî sonuca dönüştürebilir.
Bu aynı zamanda ritüelin teknik olarak başarılı olduğunda bile neden tehlikeli olduğunu açıklar. Toplumsal düzeni metafizik olarak gerçek kılar. Tekrarlanan yemin bağlayıcı İşleve dönüşebilir; kurban yurttaşlara bedenlerin meşru para olduğunu öğretebilir; devlet alayı itaati büyüsel kaynağa çevirebilir. Kaynağın en keskin ayrımı basittir: büyü zanaattır, ritüel dogmadır. Yeterince insan aynı dogmayı güç olarak uyguladığında yasa, din ve büyü ayrı kurumlar olmaktan çıkar.
