Vampirler
Vampirler kendi Zamanlarını reddederek ölümü yener. Bedeni çalınmış Hafızayla korur; aynaların arşiv olduğu ve başka birinin geçmişinin yiyecek, silah ve mirasa dönüşebildiği bir kültür kurarlar.
Başkalarından Ödünç Alınmış Hayat
Aurelion vampirlerini belirleyen şey sıradan anlamda kan içmek değildir. Belirleyici eylemleri kişisel Zamanın ritüelle değiştirilmesidir. İnsan yaşamı normalde bedenden geçerek ilerler, Hafıza bırakır, seçime izin verir ve Ruhla sonuçlanabilir. Vampir bu geçişi keser. Beden kalır, fakat kendi Zamanı artık yaşam işini yapmaz. Süreklilik başkalarından - özellikle Hafızalarından, deneyimlerinden ve hatırlamanın taşıdığı zamansal özden - ödünç alınarak korunur. Dışarıdan ölümsüzlük gibi görünebilir; Codex'in onu ölümsüz diye sınıflandırmasının nedeni ise görünen sürekliliğin kişisel olması gereken şeyin ikamesiyle satın alınmasıdır.
Bu, vampir kültürünü yalnızca yırtıcı değil arşivsel yapar. Kaleleri başlıca yansımaları değil, çalınmış hatıraları saklayan aynalarla doludur. İnanç derlemesi daha ileri gider ve Hafızanın kendisini onların tanrısı diye tanımlar. Klan bölümleri birikmiş deneyimin güç olarak saklandığı Ayna Arşivlerini örgütler. Savaşta bu gücün ateş topu ya da diriltilmiş cesede benzemesi gerekmez. Vampir deneyim çalabilir, liderin İradesini zayıflatabilir, adsız yeminler dayatabilir ve açık savaşta orduyu yenmeden komutayı ordudan sökebilir. Dolayısıyla vampirin dehşeti yalnızca insanın ölebilmesi değildir; yaşamın neden önemli olduğunu bilen parçası alınmışken yürümeye devam edebilmesidir.
Aristokrat bağlantı da aynı ölçüde önemlidir. Kaynak vampirleri Beyaz Krallar çağının genç halkı olarak adlandırır; yine de Velmir'in hatırlanan olaylarından Kanlı Düğün, sonsuz evliliği vampir olarak seçen bir dükten söz eder. Bu olaydan sonra Beyaz Kralların birçok hanesinin gece klanlarına bağlı olduğu söylenir. Böylece vampirlik seçkinlerin özel ayartısına dönüşür: soy ve ata Hafızasını alenen savunan aynı soylular, o soyları hayal edilebilecek en kelimesi kelimesine Hafıza hırsızlığıyla koruyabilir. Kara Aynalar Gecesi ilişkiyi derinleştirir; Velmir boyunca aynalar çatlar ve bazı ailelerin sonradan yansımasız, atalarının Hafızası olmadan yaşadığı söylenir.
Aurelion'un kendi felsefi metinleri sınıflandırmayı rahat bırakmayı reddeder. Resmî Büyük Döngü tablosu vampir İradesinin yanılsama, kişisel Zaman terk edildiğinde Ruhun kaybolmuş olduğunu söyler. Fakat sonraki 'hata halklar' tartışması, kimin Hafızasının emileceğini seçmenin kendisinin bir seçim biçimi olup olmadığını sorar. Soru ontolojiyi tersine çevirmez, fakat altındaki ahlaki sorunu açığa çıkarır: bir varlık seçebiliyor, plan yapabiliyor, klanını sevebiliyor ve yüzyılların Hafızasını düzenleyebiliyorsa insan dili ne zaman kırık mekanizmayı tarif etmeyi bırakıp tanımak istemediği bir kişiyi tarif etmeye başlar?
