Zaczynasz jako Nick — porządny chłopak służący Wróżce i polujący na dawnych panów miasta. Kilka rozdziałów później dowodzisz setkami bohaterów, tajnym zakonem zastępującym rząd, przemysłowym polowaniem na potwory, praniem magicznego złota, walką z królewskimi szpiegami i wyprawami do miejsc, gdzie pęka sama mapa. To nie wprowadzenie do „lore”, lecz do ludzi i sił, które będą pchały długą historię MADBOYS coraz dalej.
Nick jest pierwszym ludzkim wejściem do historii: młody wojownik, uprzejmy, życzliwy i szczerze lojalny wobec Królowej Wróżek. Wierzy, że chce ona uczynić świat lepszym, zbywa plotki o Złotej Klątwie i jest gotów wykonywać jej rozkazy. Dlatego nadaje się na idealny początek: nie wybraniec i nie złoczyńca, lecz dobry człowiek wewnątrz systemu, którego sensu jeszcze nie rozumie.
Aktorzy Aurelionu ↗Nick rusza za hatifnaftami — obłąkanymi Złotymi Duchami, pozostałościami arystokratów, którzy kupili od Wróżki nieśmiertelność. Potwór w korytarzu jeszcze niedawno mógł być właścicielem tego domu, nosić tytuł, mieć rodzinę i rozkazywać służbie. Pierwsze lochy łączą więc przygodę bezpośrednio z katastrofą polityczną: bohaterowie dosłownie oczyszczają miasto z jego dawnych panów.
Hatifnaftowie ↗Ember to Smoczy Wojownik — uczciwy, uparty i przekonany, że jego czyny kiedyś dowiodą prawdziwego smoczego dziedzictwa. Wróżkę podaje w wątpliwość chętniej niż Nick i z przyjemnością spiera się o to, co naprawdę się dzieje. Już pierwsza drużyna działa jak dobry serial: przyjaciele patrzą na to samo zagrożenie inaczej, a siła nie czyni ich automatycznie starszymi ani mądrzejszymi.
Smoki ↗Niel potrafi znikać, jest rozmowna i uzależniona od plotek; marzy o sukienkach, sławnych osobach i własnych skarbach. Przy Wróżkach, Władcach i katastrofach takie postacie nie pozwalają historii utonąć w patosie: ludzie mogą przeżyć niemożliwe, a nadal zazdrościć, przechwalać się, flirtować, kłócić o głupstwa i wnosić bardzo małe pragnienia w bardzo wielkie wydarzenia.
Codzienne Życie w Gildglade ↗Wkrótce pojawia się Knox, oszust handlujący podrabianymi artefaktami; Meow, kocia wiedźma; Dragnir, były pirat; a potem dziesiątki magów, łowców, zabójców, kupców i dziwnych istot. MADBOYS nie opiera się na jednej wiecznej drużynie. Każdy nowy bohater może wejść do opowieści, zdobyć relacje, pracę, wrogów i własną małą legendę — skala rośnie więc przez twarze, nie statystyki.
Mad Boys ↗Rada wciąga coraz więcej ludzi, nadaje im role, wysyła na wyprawy, rozwija najsilniejszych i wiąże prywatne życie z własną hierarchią. Gracz zarządza nie jedną legendą, lecz organizacją zdolną tworzyć setki legend równocześnie. Metagra jest więc także historią o tym, jak prywatne osoby stopniowo stają się ogromną siłą polityczną.
Mad Boys ↗Gildglade nie jest wielkie, lecz gorączka złota bezustannie przyciąga łowców, marynarzy, najemników, kupców i przybyszów. Ludzie, Miaurysi, Błękitni Północnicy, gobliny, orki, północni drakkarowie i goście z obcych potęg trafiają do jednego gospodarczego kotła. Nowy lud nie oznacza więc nowego zestawu potworów, lecz nowych bohaterów, dzielnice, zwyczaje, układy i powody do konfliktu.
Ludy Aurelionu ↗Rada zaczyna jako zamknięta organizacja łowców i funkcjonariuszy, a potem stopniowo przejmuje żywność, port, straż, lochy, złoto, stosunki zagraniczne i miejskie sekrety. Formalnie jest niemal nielegalna; praktycznie Gildglade bez niej umiera. Gracz nie zdobywa tronu — pomaga tajnemu zakonowi zajmować funkcje potrzebne państwu, nigdy otwarcie nie nazywając się państwem.
Tajna Rada ↗Na górze stoją Głowa Rady, Mistrz Łowów i Tajny Doradca. Wróżka mówi przez Głowę; Mistrz Łowów kontroluje lochy, licencje, wyprawy i łupy; Tajny Doradca zajmuje się zagranicznymi układami, wywiadem, przemytem i legalizowaniem majątku. Pozostałe Maski trzymają najważniejsze funkcje miasta. To nie gabinet ministrów — to spisek, który nauczył się rządzić.
Urzędy Tajnej Rady ↗Ludzie formalnie mianują Głowę, lecz urząd ma znaczenie dlatego, że Królowa Wróżek przemawia przez tę osobę do miasta. Jeśli przestanie odpowiadać jednej Głowie, a zacznie innej, polityka zamienia się w religię: kto naprawdę mianuje kogo? Centralny urząd władzy jest jednocześnie kanałem komunikacji z nieludzką potęgą.
Królowa Wróżek ↗Dla Gildglade Simaly III staje się zewnętrznym antagonistą, lecz z jego perspektywy miasto prawnie należy do Korony, unika podatków, ukrywa zakazaną magię i buduje własną władzę. Nie musi być szalonym tyranem; wystarczy, że chłodno uzna, iż zakażony północny port lepiej odzyskać, wysterylizować albo zniszczyć, niż dłużej tolerować.
Król Simaly III ↗Złotej Krwi nie da się po prostu załadować na statek i wysłać do stolicy. Miesza się ją ze zwykłym metalem, przepuszcza przez zagranicznych kupców, zamienia w zabezpieczenia i przerzuca przez Republikę Trzech Monet oraz północne szlaki. Tajny Doradca zamienia pochodzenie zasobu w dokumenty, opowieści, ubezpieczenia i wiarygodne kłamstwa — pranie pieniędzy w fantasy staje się częścią większej fabuły.
Republika Trzech Monet ↗Inspektor sprawdza podatki — Rada widzi próbę odkrycia tajemnicy Złotej Krwi. Inkwizytor tropi herezję — miasto przygotowuje się na możliwą sterylizację. Część konfliktów rozwiązuje się więc nie mieczem, lecz kontrwywiadem: znajdź agenta, ukryj trasę, podmień dokumenty, kup świadka i zdecyduj, ile prawdy można pozwolić zobaczyć światu zewnętrznemu.
Relacje Międzypaństwowe ↗Prawo wejścia do lochu, dowodzenia wielką wyprawą, przejęcia rzadkiego reliktu czy otrzymania udziału z tuszy jest władzą polityczną. Mistrz Łowów kontroluje jednocześnie siłę militarną, główne źródło dochodu miasta i kariery setek bohaterów. Nowa postać w kolekcji nie jest więc tylko jednostką bojową, lecz uczestnikiem systemu licencji, reputacji, łupów, rang i zobowiązań.
Polowanie na Potwory ↗Jednoczy potwory i zakłóca Złote Łowy, więc z początku wszystko wydaje się proste: miasto, polowanie, wróg. Potem okazuje się, że nawet ogromny boss może być tylko agentem, trofeum albo figurą w hierarchii sił stojących znacznie wyżej. Historia nie rośnie od „słabego bossa do silnego bossa”, lecz od oczywistego przeciwnika do pytania, kto tak naprawdę na kogo poluje.
Mroczny Władca ↗Pierwszy rozdział nie tłumaczy całego Aurelionu. Rada rozwiązuje konkretny problem, Nick i bohaterowie mierzą się z hatifnaftami i zbierają elementy ochronne; po widocznym zwycięstwie Abigail się nie budzi, a złote światło łączy osobistą tragedię z czymś pradawnym. Zasada opowieści pojawia się natychmiast: wygrywasz — i właśnie to zwycięstwo otwiera następną warstwę.
Złota Krew ↗Pieczęcie, konwój, zamieszki i Złota Sfera zmuszają Radę nie tylko do obrony miasta, lecz do przejmowania uprawnień, bo inaczej wszystko przestaje działać. Dawne urzędy, Złoty Statut i układ z Wróżką dosłownie składają legalność z pieczęci, rytuałów i obietnic. Tajna organizacja nie może już udawać, że jedynie pomaga prawdziwym właścicielom miasta.
Czwarte Miejsce ↗Ekspansja wydaje się naturalna — miasto potrzebuje zasobów i nowych ziem. Lecz forteca, kości, niestabilny Węzeł i anomalie zmieniają samo znaczenie podróży: bohaterowie odkrywają, że nie tylko opuścili miasto, ale wyszli poza znajomą wersję rzeczywistości. Nowy region nie staje się kolejnym biomem, lecz nowym prawem świata, zdolnym zmieniać pamięć, przyczynowość i drogę powrotną.
Zapominanie za Murami ↗Po Rozdziale 3 Gildglade przestaje być zamkniętą sceną. Nowe ziemie wprowadzają do fabuły plemiona, religie, szlaki handlowe i państwa, a wczorajszy egzotyczny NPC jutro może zostać sojusznikiem, bohaterem, masową frakcją albo przyczyną wojny. Skala rośnie jak w długim anime: znajome twarze zostają, a nad nimi wciąż narastają nowe warstwy świata.
Zewnętrzne Potęgi Aurelionu ↗Od tego miejsca ważniejsza od spoilerów jest zasada: miasto ma pamiętać konsekwencje zwycięstw; setki bohaterów mają dalej żyć z własnymi celami i relacjami; zewnętrzne potęgi mają reagować na rosnącą Radę; a nowe terytoria mają zmieniać reguły systemu, nie tylko dekoracje. Współczesna AI daje zielone światło zadaniom, które dawniej były zbyt kosztowne do ręcznego utrzymania — długiej pamięci świata, żywej hierarchii postaci i konfliktom, których skutki kumulują się przez dziesiątki rozdziałów.
Miasto Pamięta ↗Wszystkie 161 haseł Kodeksu można przeszukiwać według tytułów, tagów, streszczeń i pełnego tekstu
Wszystkie hasła ↗